Leg het me eens uit alsof ik 5 ben!

‘Daardoor zal het probleem van foute toewijzingen die weer het gevolg zijn van parallelle zorgepisodes, blijven bestaan,’ schreef de ICT-specialist aan zijn Engelse manager.
Ehhhh. ‘Kun je het me eens uitleggen alsof ik 5 ben,’ mailde deze wanhopig terug. ‘Met voorbeelden erbij?’
De ICT-specialist ging er eens voor zitten. Allereerst zette hij een plaatje van onze nationale kinderboekenhelden in de mail: Jip en Janneke.

Omslag Jip en Janneke

Vervolgens schreef hij het volgende. In het Engels natuurlijk, maar hier voor de Nederlandse lezer vertaald:

‘Als papa in het ziekenhuis is, doen de dokter en de verpleegster allerlei dingen met hem en ze zeggen dat hij daardoor beter wordt. Deze dingen heten: zorgactiviteiten. Nu hoeft papa die niet allemaal zelf te betalen omdat de zorgverzekering dit dekt. Dit betekent dat de dokter zijn rekening naar de verzekeringsmaatschappij stuurt. Op die rekening staan echter niet alle activiteiten. Stel papa wordt behandeld voor – laten  we zeggen  – een vergrote lever en we gaan er even vanuit dat dit zinvol is. Dan zet de dokter ‘genezing van de lever’ op de rekening voor de verzekeringsmaatschappij. Hoewel de dokter zichzelf niet graag ziet als leverancier van producten,  noemen wij ICT-ers het geheel aan zorgactiviteiten: een zorgproduct.

Dus – als je papa nog steeds volgt in je gedachten – hoe weet de dokter nu dat alle losse zorgactiviteiten die voor papa zijn gedaan, in dat zorgproduct zitten? Hiervoor gebruiken de dokter en de verpleegsters een informatiesysteem. De dokter registreert een zogenaamd zorgtraject voor zijn behandeling met als diagnose: vergrote lever. Alle zorgactiviteiten worden ook geregistreerd. Door de dokter, door de aardige verpleegsters (blond, zwart, rood) die papa elke morgen opvrolijken, door de man die de röntgenfoto’s maakt, de analist en het laboratorium, de apotheker; allemaal registreren ze zorgactiviteiten. Het informatiesysteem verbindt die zorgactiviteiten met het zorgtraject. Als de dokter klaar is en papa’s lever heeft weer gezonde afmetingen, dan wordt papa naar huis gestuurd en moet hij afscheid nemen van de verpleegsters. Arme papa. Het zorgtraject wordt dan na verloop van tijd afgesloten en de magie van het systeem zorgt ervoor dat er een levergenezings-zorgproduct is geproduceerd.

Sinds enige tijd echter is het informatiesysteem verbeterd: elke registratie van een zorgactiviteit krijgt direct een verwijzing naar de betreffende zorgtraject. Vroeger gebeurde dat niet; er was een grotere (maar slechter werkende) magie die in een later stadium elke zorgactiviteit probeerde te koppelen aan een zorgtraject. Dat ging regelmatig mis, want papa bezocht ook andere dokters voor andere ziektes en dan koppelde het systeem de zorgactiviteiten soms aan de verkeerde zorgtraject. Maar nu kan dat niet meer mis gaan, en de dokter is heel blij dat de verzekeringsmaatschappij nu al zijn rekeningen direct betaalt en hij niet allerlei foute koppelingen moet herstellen waardoor hij moet wachten op zijn geld.

Tja. Het klinkt als een kleine verbetering maar het is structureel anders dan hoe we het vroeger aanpakten.

‘Helpt dit een beetje? ‘  besloot de ICT-specialist zijn mail aan de Engelse manager.

Mij hielp het in ieder geval. Laten we allemaal méér communiceren alsof we morgen in Jeugdjournaal moeten waar ook 5-jarigen naar kijken. En persoonlijk voeg ik daarbij overigens ook graag de mogelijkheid toe van mannelijke verpleegkundigen met blond, zwart of rood borsthaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s